Ryzyka podatkowe związane z nabyciem udziałów w polskiej spółce (VAT).

Drukuj
  • <p>Data sporządzenia: 10 lipca 2021 r.<br /> &nbsp;</p> <p><strong>Pytanie</strong>:<br /> Pytanie dotyczy &bdquo;generycznego&rdquo; ryzyka podatkowego związanego z zakupem udział&oacute;w w polskiej sp&oacute;łce z ograniczoną odpowiedzialnością.<br /> &nbsp;</p> <p><strong>Odpowiedź</strong>:</p> <ol> <li>W rozmowach z inwestorami planującymi zakup udział&oacute;w w polskich sp&oacute;łkach, pojawia się co jakiś czas pytanie o to, jakie ryzyka podatkowe są &bdquo;typowe&rdquo; dla kupującego w tego typu transakcjach. Pytanie pojawia się z reguły w kontekście podejmowania przez inwestora decyzji o tym, czy przeprowadzić badanie podatkowe sp&oacute;łki (tzw. tax due dilligence) przed jej zakupem, a jeśli tak, to jaki zakres takiego badania pozwoli osiągnąć cel w postaci analizy zgodności działań sp&oacute;łki z przepisami podatkowymi, wyrokami sąd&oacute;w administracyjnych oraz interpretacjami lub objaśnieniami wydawanymi przez organy podatkowe.</li> <li>Z reguły jest tak, że decyzja inwestora o przeprowadzeniu badania podatkowego sp&oacute;łki zapada wkr&oacute;tce po uzyskaniu przez niego informacji, że kupując udziały w danej sp&oacute;łce inwestor &bdquo;kupuje&rdquo; całą jej historię podatkową. Dotyczy to nie tylko podatk&oacute;w niezapłaconych, ale także zobowiązań podatkowych, kt&oacute;re na moment transakcji nie są odkryte. Może się zatem okazać, że kontrola podatkowa wykaże, jakiś czas po transakcji, problem podatkowy, kt&oacute;ry będzie wiązał się z koniecznością zapłaty znaczących kwot. Należy też zauważyć, że potencjalna odpowiedzialność sp&oacute;łki będzie trwała przez okres przedawnienia, kt&oacute;ry, zasadniczo, wynosi pięć lat licząc od końca roku kalendarzowego, w kt&oacute;rym upłynął termin płatności podatku. Okres ten może zostać przedłużony na przykład w przypadku postępowania karnego.</li> <li>W systemie polskiego prawa podatkowego funkcjonują klauzule mające na celu przeciwdziałanie unikaniu opodatkowania. Tak zwana og&oacute;lna klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania (&bdquo;GAAR&rdquo;) ma zastosowanie w przypadku, gdy działanie podatnika zostało podjęte w celu (lub gł&oacute;wnie w celu) uzyskania korzyści podatkowej. Definicja GAAR zawarta w art. 119a &sect; 1 Ordynacji Podatkowej odnosi się do czynności unikania opodatkowania, kt&oacute;ra nie skutkuje osiągnięciem korzyści podatkowej, jeżeli osiągnięcie tej korzyści, sprzecznej w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem ustawy podatkowej lub jej przepisu, było gł&oacute;wnym lub jednym z gł&oacute;wnych cel&oacute;w dokonania czynności, a spos&oacute;b działania był sztuczny. Konstrukcja treści przepisu wskazuje, że wszystkie jego elementy muszą wystąpić łącznie, żeby miało miejsce uznanie, że wystąpiła czynność uniknięcia opodatkowania. Klauzula GAAR została zaprojektowana jako narzędzie, kt&oacute;re organy podatkowe mogą wykorzystać do zmiany klasyfikacji transakcji biznesowych w sytuacjach, w kt&oacute;rych wykażą, że podatnik osiągnął znaczne zyski podatkowe dzięki strategiom unikania opodatkowania. Taki podatnik może zostać zmuszony do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę i może zostać pociągnięty do odpowiedzialności karnej skarbowej.</li> <li>Jednym z typowych obszar&oacute;w występowania ryzyka podatkowego są transakcje z podmiotami powiązanymi. W tym kontekście należy wskazać, że transakcje gospodarcze, zawierane przez podatnika z podmiotami powiązanymi, podlegają przepisom o cenach transferowych. Od dnia 1 stycznia 2019 roku obowiązuje nowa definicja &quot;podmiotu powiązanego&quot;, powiązana z kryterium &quot;znaczącego wpływu&quot;. To ostatnie rozumiane jest jako powiązania kapitałowe, zarządcze lub kontrolne (bezpośrednie lub pośrednie posiadanie co najmniej 25 proc. udział&oacute;w w kapitale lub praw głosu w organach), powiązania rodzinne, a także faktyczna zdolność danej osoby fizycznej do wpływania na podejmowanie kluczowych decyzji w danym podmiocie. Organy podatkowe mają możliwość zbadania, czy wynik finansowy warunk&oacute;w transakcji pomiędzy podmiotami powiązanymi odpowiada warunkom, jakie ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane. Jeśli tak nie jest (i w rezultacie doch&oacute;d podatnika jest niższy niż ten, kt&oacute;rego należałoby oczekiwać, gdyby powiązania nie istniały), w&oacute;wczas organ podatkowy określi doch&oacute;d bez uwzględnienia warunk&oacute;w wynikających z powiązań. Organy podatkowe mogą r&oacute;wnież określić dodatkowe zobowiązanie podatkowe z tytułu transakcji pomiędzy podmiotami powiązanymi, przeprowadzanych na warunkach nierynkowych.</li> <li>Na gruncie podatku od towar&oacute;w i usług (VAT) konieczne jest zwr&oacute;cenie uwagi na ryzyka związane z oszustwami lub nadużyciami. Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE wynika, że organy podatkowe mogą odm&oacute;wić podatnikowi VAT prawa do odliczenia podatku naliczonego: <ul> <li>gdy podatnik VAT dopuszcza się oszustwa lub nadużycia w podatku VAT, lub</li> <li>gdy podatnik VAT wiedział lub powinien był wiedzieć, że był zaangażowany w transakcję obejmującą oszustwo związane z podatkiem VAT.</li> </ul> </li> <li>Jednakże podatnik VAT, kt&oacute;ry nie wiedział, że uczestniczy w oszustwie lub nadużyciu w podatku VAT, nie powinien zostać pozbawiony prawa do odliczenia podatku naliczonego, jeżeli podatnik VAT, przy zachowaniu należytej staranności, nie m&oacute;gł wiedzieć, że transakcja była oszustwem lub nadużyciem. W celu dochowania należytej staranności, podatnik VAT powinien zweryfikować swoich kontrahent&oacute;w oraz okoliczności transakcji zawieranych z takimi kontrahentami. W Polsce obowiązują też szczeg&oacute;łowe zasady kontroli, przetwarzania i rejestrowania transakcji dla cel&oacute;w podatku VAT. Zasady te dotyczą m.in. ewidencji księgowej, momentu rozpoznania obowiązku podatkowego, wymog&oacute;w dotyczących faktur, raportowania w walutach obcych, stawek, gromadzenia dokument&oacute;w wymaganych przy sprzedaży unijnej i eksporcie poza UE, korygowania błęd&oacute;w z poprzednich deklaracji podatkowych oraz not kredytowych i korekt.</li> <li>Kolejne obszary potencjalnego ryzyka podatkowego dotyczą obowiązkowego ujawniania informacji (MDR). Odnoszą się one do tzw. schemat&oacute;w podatkowych, kt&oacute;re należy zgłaszać właściwym organom podatkowym. Niezgłoszenie lub inne nieprzestrzeganie MDR podlega karom. Niekt&oacute;rzy podatnicy są zobowiązani do wdrożenia wewnętrznych procedur przeciwdziałania nieprzestrzeganiu MDR, pod rygorem poniesienia kar pieniężnych.&nbsp;<br /> &nbsp;</li> </ol>
Interpretacje (0)